dünle bugün arasında dağlar kadar fark var, hayatta değil; ruhumda, içimde... değiştiğimin farkına varıyorum... insanlara diyorum "ben akıllandım" peki akıllanmak mıdır bu? yoksa kendimi hayattan alıp götürmek mi? hayattan alıp götürmek?? hislerime izin vermeyip hayatı yaşamamak mı doyasıya? akıllandım ben akıllandım.... ne istediğimi biliyorum bir kere, hislerim, isteklerim belli... izin vermesem de hislerime ipin ucunu kaçırmamak için yüreğim nasırlansa da belli hislerim... zamana ihtiyacım var biraz, biraz da umuda. kendimde bir ışık görmeye ihtiyacım var ya da o ışığın daha da aydınlanmasına, körleşiyorum karanlıktan, körleşiyorum...
sıfırdan oluşturdum kendimi, akıllandım ve yön verdim hislerime, isteklerime... nasıl mutlu olurumun cevabını buldum bazı konularda bazılarında ise hala arıyorum... ama ama akıllandım ben. yarattım kendimi sıfırdan. izin vermiyorum kimseye beni yaralayabilmesi için...
sıfırdan yarattım kendimi, gözlerim parlamıyor eskisi gibi ama umutsuz da bakmıyorlar artık yaşama, cildimi pürüzsüz yaratamadım belki ama sevdim kendimi böyle. ruhum iyi bu sefer, içim dimdik ayakta bu defa.
sıfırdan yarattım kendimi,, gümrahlığımdan kalmadı eser buldum yolumu bu defa, kaybetmeyeceğim.
18823 0055, gümrah