Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Ekim, 2025 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

ekim ayı izlenenler ve okunanlar

  izlenenler filmler 1. the adjustment bureau 6/10 özgür irade denilen şey gerçekten var mıdır? çabalayarak ya da çabalamadan verdiğimiz kararların ne kadarı kaderdir? film öncesinde de bu tarz sorular insanın aklını kurcalar durur ama filmden sonra daha fazla bi takılıyor. bu soruların cevabını romantik şekilde aldık filmde. romantik aksiyon izlemesi keyifliydi hele de emily blunt hanımefendi varsa daha da keyifli oluyor. 2. mr. brooks 6/10 esasında hikaye 7/10 olabilir ama o kadar yersiz uzatılmış ki... gizemi ve gerilimi koruyabilmek adına uzatıldığını düşünüyorum sadece yanlış seçim olduğu kanaatindeyim. filmin iki saat olup uzun kaçmasından da öte eksik işlenen yanları da var, sanırım sıkıcılığı da daha çok buradan geliyor o sebeple totalde 6/10 gayet hakkaniyetli olur gibi geldi bana. ikinci filme göz kırpıldığı film boyu çok açık ama sırf ikinci film için bu eksiklikler kaldıysa hikayeye yazık olmuş diyebilirim. filmin genel yorumlarında marshall karakterinden pek kimse haz ...

soon the music's over lets give it one more chance

  kutluyorum yaşamı ve yeni yaşımı. bu yıl da yine can bonomo! https://open.spotify.com/intl-tr/track/51qhFS6BXk6tTLVlzBVxWF?si=678982bfab6c4dca veeeeee yeni yaşımda dinlediğim ilk şarkı: https://open.spotify.com/intl-tr/track/5GbMqjJsup0Dud61ncXlcq?si=dbbe5ab3a8964b90 gümrah, 2910250004

düzlük

 “ hayatımın düzlüğüne erişemedim, yollarım hep engebeli. öldüğümde yatacağım mezarın düz olması, geleceğe dair tek içimi rahatlatan şey” gümrah, 1610252324

yedinci gün- yu hua'dan alıntılar

  "bütün gece kanepeye çakılı kaldım. kafam bomboştu, zihnim ecel şerbetini içmiş gibiydi. nihayet eve döndüğünde gün ağarıyordu. uyuduğumu düşündüğünden kapıyı ihtiyatla açtı ve kanepede oturduğumu görünce bir an ne yapacağını bilemedi. ardından çekinerek de olsa gelip yanıma oturdu. daima fazlasıyla kendinden emin biri olan karımı ilk kez öyle çekingen görüyordum. kaygıyla başını öne eğmiş, titrek bir sesle bana, adamın boşandığından ve bunu kendisi için yaptığından bahsetti. bu durumda, onunla birlikte olması gerektiğine inanıyordu, zira ikisinin fikirleri birbirleriyle mutlak bir ahenk içindeydi. tek kelime etmedim. bunun üzerine adamın onun için boşanmış olduğunu yineledi. ses tonundaki vurguya rağmen, ben onun için pekâlâ her erkeğin eşinden boşanmayı göze alabileceğini düşündüm. ağzımı açıp tek kelime edemesem de onu çoktan kaybettiğimi görüyordum. benimle yalnızca huzurlu ve sıradan bir hayat sürmekten öteye geçemeyecekken, o adamla iş hayatında yepyeni bir sayfa açabilece...

bu defa

  umuda ihtiyacım var, yaşadığım siyah beyaz bu dünyada yeniden çiçeklerimin açılmasına ihtiyacım var, en azından yeniden çiçeklerin açılacağına dair umuda ihtiyacım var. kalbimin içinde dönüp duran "devasa bir ol(a)mayışın yorgunluğunu taşıyorum" hissi, kafamın içinde dönüp duran "ben mi başaramıyorum yoksa nasibimde mi yok?" sorusu.  ihtiyacım var tanrım! sesimi duyduğunu bilmeye, sorularıma cevap vermene. sana yalvardıklarımın karşılığını almaya. ihtiyacım var, güzelliklere ve yeniden çiçeklerimin açmasına... bu defa solmamak üzere, bu defa koparılmamak üzere, bu defa çiğnenmemek üzere, artık hayatımın düzlüğüne geçiş yapmak istiyorum.  gümrah, 41252126

zeynep kahraman füzün- prova mankeni'nden alıntılar

  *sen gitmeseydin ben yazmayı unutsaydım. -sıfır noktası'ndan: "uzun zamandır aynı noktadayım. sıfırdayım. en merkezde. tüm doğruların kesiştiği yerde. başlangıçta ve sonda ve sonsuzlukta. matematiğin, fiziğin ve kimyanın ortasında. felsefenin kucağındayım. sürekli düşünüyorum. başka hiçbir şey yapmıyorum; sağa sola dönmüyorum, eğilip kalkmıyorum, kıpırtısız duruyorum. belki yıllar oldu, belki asırlar. ne kadar olduğunu hesaplamadım. sadece durdum, bir mıh gibi çakılı kaldım olduğum yerde. asla kıpırdamadım. sonra öyle bir an geldi ki durmanın sırrına erdim. aynı yerde olmanın yer değiştirmekten daha kıymetli olduğunu anladım. dimdik ayakta durdum ama yürümedim. kanatlarım olduğu halde uçmadım." (s. 13) "kalanlar kaldıklarından dolayı mutludur. kalmak ve kalmaya karar vermek, gitmenin büyüsüne kapılmamak, yerinde durabilmek, durmayı başarabilmek kıymetlidir. yapabilenlere selam olsun. kimisi kalmak istese de kalamaz. ruhu buna izin vermez. gözü hep yollardadır. bir ...