güç...
koca bir palavra!
dışarıya karşı güç gösterisi yapan insanların hayatta iki kat fazla yorulduğuna o denli eminim ki... çünkü kişi kendinden bilir işi.
paramparçayım ve bu farazi bir söylem değil, herkes aldı götürdü bir parçamı bana kadar dahi kalmadı. her şeyle savaş vermekten o denli yoruldum ki... farklı bir cephede çarpışacak askerler yok içimde, taze öldü hepsi. şehit de olamadılar, hepsi bok yoluna gitti.
gülüyorum,,,,, gözlerim doluyor,,,,, ağlıyorum,,,,,, içim acıyor,,,,,, duruyorum,,,,,, kafam durmuyor,,,,, susuyorum..... oysa söylenecek ne çok söz var!
tanrım, tanrım, tanrım! neydi benim günahım? üzerimdeki yüklerden o denli gına geldi ki... ruhumun ağrıları omuzlarıma yayıldı, ben çöktüm, vücudum çöküyor, ruhum... ona diyecek çok söz kalmadı zaten.
bu cümleye esasında "bari bir süre" diye başlayacaktım. ancak neden bir süre diyeyim???? fazlasını bile istemeye hak göremiyorken kendimde nasıl daha fazlasına sahip olabileyim, bir süreye dahi... ben artık bundan sonraki tüm yaşamımda en çok huzuru, mutluluğu ve ferahlığı yaşamak istiyorum.
BEN ARTIK KENDİMİ GERİ İSTİYORUM!
https://open.spotify.com/intl-tr/track/52A3PMhfkVljd7fjkSRV7x?si=8d01bfa5bd074174
erken ağardı saçlar,
gümrah 2343
30424