sanırım seni affedememek benim cehennemim olacak,
bile isteye de değil üstelik, acımdan ölüp bittiğim halde…
yaşamımın çoğunun geçtiği yere yaklaştıkça hıçkırıklarım çoğalmakta,
içine ağlamak değil yaptığım… ruhumun bir kenarından öyle oluk oluk kan akıyor ki hissimi kaybettim, kan kaybından da ölmek üzereyim.
“anneme bir omuz bulun ağlasın, ben ölürsem.”
gümrah 11624