bir an her şey, varlıkla yokluk arası belki de birkaç saniye... bu düşünceyi deneyimlediğim, idrak ettiğim ve tam anlamıyla anladığım bir hafta geçirdim. ömrüm boyunca unutamayacağım, izini de toprakla bütünleşene dek taşıyacağım...
o kısacık anda birçok şeyi anladığım gibi kızgınlıkların ve küskünlüklerin ne kadar anlamsız olduğunu da anladım, o kısacık anda kızgın olduğum, küs olduğum kim varsa affettim gitti...herkes bir şekilde var olsun yeter ki gerisi bir şekilde hallolur(muş).
kendime yaptığım haksızlıklardan da vazgeçtim o kısacık anda, kendimi seviyorum demekle gerçekten sevmek arasındaki farkı öğrendim, kendimi sevmeyi de öğreneceğim. mutlu olmayı hiç ihmal etmeyeceğim.
o kısacık bir an... işte hayat, kısacık o an(lar)ın milyarlarcasının bir araya gelmesiyle oluşuyor. bazı kısacık anların hayatımı rezil etmesine izin vermeyeceğim...
vücudumdaki yara izlerinin hepsinde çıkardığım bir ders var, bu yara izimi de nişane gibi gururla taşıyacağım, sevdiklerimin ve kısacık an(lar)ın tadını çıkartacağım. (şu anda tek elle ünlem koyamıyorum fgdfgd, ünlemünlemünlemünlem)
https://open.spotify.com/intl-tr/track/0oC5kAtuOtu6Q1XysfE3gu?si=bd303383db024874
gümrah 2011240455-3011241434