yepyeni bir yıla merhaba diyeceğiz ilerleyen saatlerde, bundan önceki çoğu yılda aynı şeyi düşünmüş olabilirim belki ama gerçekten geçirdiğim en kötü yıl 2024 oldu, dilerim hep 2024 olarak kalır.
son birkaç yıldır bir sürü deneyim edindim elbette, yaş gittikçe tecrübe basamaklarını daha da hızlı hızlı çıkıyor insan. bu yıl edindiğim deneyimler de oldukça can sıkıcı şekilde geldi. 2022 yılında öğrendiğim 'kaybetme' duygusundan sonra 'kaybetme korkusunun' kaybetmekten daha acımasızca olacağını nereden bilebilirdim ki?
tanrının gerçekten bir cehennem tasviri varsa bunun ateşle falan alakalı olduğunu düşünmüyorum, en azından kendim için. kaybetmekten korktuğum her şeyi birer birer bana yaşatacağından eminim... cennet tasvirinde ise, kaybetmekten korktuğum her şeyi bir arada bulabileceğimden de çok eminim... cennet tasviri o denli güzel ki...
farklı deneyimler yaşadığım bu yılda, bir deneyim daha edindim... filmlerde, kitaplarda vs. zırvaladıkları ölüm anındaki hayatın gözlerinin önünden geçme zırvalığı tamamen saçmalıktan ibaretmiş. insan ölüme yaklaştığı ilk an yarım bıraktığı hayatı düşünürmüş, terk edeceği sevgilisini, dostlarını, ailesini; yarım bıraktığı kitabını, yemeğini ve ertelediği nice şeyleri. hepsini birer birer tamamlamak istermiş. her salise bir yarımlığı aklına gelirmiş. yine yarım bırakmıyor muyum her şeyi? bırakıyorum, bırakmaya devam edeceğim çünkü sanırım insan olmanın en büyük özelliklerinden biri buymuş, yarım bıraktığını tamamlama umudu. sevgilimi öpüp vedalaştığım an ona tekrar sarılmayı, ayracı koyduğum kitaba tekrar devam etmeyi, akşama yerim diye düşündüğüm tatlıyı yiyebilmeyi. insan olmanın her yanı hem çok cazip hem çok acınası... dilerim ki, bir gün tamamen gittiğimde yarım bıraktıklarım gözlerimi açık bırakmazlar.
yeni yıl.... senden istediğim hem çok şey var esasında hem de az şey. bu biraz da oksimoron hem çok hem az. biliyorum mutlu olmak 'çok şey' kategorisine giriyor ama tek istediğimin de bu olmasıyla 'az şey' kategorisine de girmekte.
yeni yıl, diliyorum ki sevdiklerimi kaybetme korkusu yaşamadığım, kaybetmediğim, kendimi sevmekten vazgeçmediğim, bu yıl öğrendiğim hayatın gerçeklerini unutmadığım bir 2025 yılı diliyorum senden. tam 00.00'da kahkaha atacağım, bol kahkaha attır tanrım, ama delilikten değil, mutluluktan!!!
gümrah
311224 1906
...
gözlerim biraz yorgun.
içinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler,
bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler...
bekleyişler...
...
*tarık tufan -anna