tanrım…
bugün seninle dertleştik biraz, anlaştık kalbimde.. anlaştık(?) affedemeyeceğin bir davranışım oldu mu şu fani hayatımda bilmiyorum ancak hiçbirinde kötü bir niyetim olmadı… eğer varsan(?) kalbimi bilirsin; kızmazsın bana!
bence sana iman etmek, sorgulamaktan geçiyor. her şeyi tüm iyilikleri ve kötülükleri… ve eğer bir gün ben gerçekten sırf kalbimde kelebekler sevişiyor diye “taş” olmuş(!) bir kavme ait isemde sana aitim… senin insanınım, kul(?)unum…
tanrım, bence oralarda bir yerlerdesin ve insanlığı kendi kaderine bırakmışsın, ilk gününden bu yana hiç karışmamışsın, senin adını kullananlara en büyük cezayı vermiş/verecek olman dileği var kalbimde…
yaşadığım kötülüklerle dolu bu hayata rağmen teşekkür ederim sana!