defne'me hasretle,
iki yıl önce bu sıralar adın "defne" olarak karar verilmişti bebeğim, çok değil bi on gün sonrasında da bizden kopup gittiğin, seni kaybettiğimiz günlere geleceğiz... kaybettiğim tüm kardeşlerine tek tek bir şeyler yazmıştım ama sana asla yazamamıştım... içimdeki yerin apayrıydı güzelim... senin gidişini hala daha annen de kabul edebilmiş değildi taa ki bugüne dek.
bugün uyandığımda aklım senin adını haykırıp duruyordu içerilerde varmış bi sebebin kendini hatırlatmakta ben görememişim bebeğim affet. affet ama ben henüz hazır değilim seninle tamamen vedalaşmaya her ne kadar iki yılı doldursak da öyle böyle. hazır olduğumda geleceğim yanına toprağını koklayıp koyacağım defne yaprağını yanına adını hiçbir zaman unutma diye.
-teyzem, bu satırları yazarken gözlerimin dolduğunu görebiliyorsundur belki bir yerlerden ama yemin ederim üzülmüyorum sadece hasret, hasretinden doluyor gözlerim.. özledim seni çok!-
bugün büyük halan yanına geldi defnem... onunla emin ellerde olacağına inanıyor annen... ilk defa senin hakkında konuştuk bugün annenle, o kadar içten söyledi ki bunu çok sevindim... yalnız olmadığını, yalnız olmadığınızı birbirinize sahip olduğunuzu hissetsem de artık yanınızda sizi çok sevecek ve yukarıda göz kulak olacak çok iyi kalpli olduğuna inandığım biri var, ona emanetsiniz... çok üzmeyin!
mezarına güller dikildi bugün, güller açıldıkça dünyaya güzellik katacaksın bebeğim, yaşıyorum yaşarken senin için de yaşıyorum, yaşamaya da devam edeceğim söz! yanına gelip sana kocamannn sarılacağım ana kadar sana anılar biriktireceğim.
birileri hep gelip geçecek bu dünyadan... sen gel-e-meden geçtin, ama hep bizlesin küçüğüm! öpüyorum o el sallayan ellerinden!
*defne için karalamalar, mayıs 2022