Ana içeriğe atla

renas jinan | janya



 tanrı ve zaman yanlış hatmedilmiş

kiliselerin çanları sağır...

minareler kısa...

dekolte doktrinler giyinmiş abdal...

geç kalmış, geç yağmış yağmurlarla dolmuş 

sarnıçlar, yırtıcı bir neşter darbesiyle bulanmışlar

nükleer sevdalardan olan kuleler, rokoko kristallerle

süslenmiş tünellerde lime lime olmuşlar, bikes düşlere

darılmışım, sıçramışım ve gelmişim janya, sızlayışlarıma

vokalistlik yapsana

(dağ keçisi kavmine uyku haramdır)


anktik, mitolojik ve çatlamış bir heykelim, irin akıyor benden,

içimin semasında, martılar kamikazeyi uçuşlar yapıyor, buğdayi hasretler, acılar değirmeninde bir an olsun dinmiyorlar,

filizlenmiyorlar, ufaldıkça ufalıyorlar, alfabelerden bir harf eksiliyor 

öldüğüm zaman, aahhh... yazık janya, yüreğim ağzımdan

çıkacak oluyor kahırlardan...


kula renginde kaç akşam geçip gittiyse de, hayaller gemisinden

sarı saçlı bir kıvılcım inmedi, bir deri bir kemik kalmış duygularımın

kıyılarına, kül rengi entarisinin içinde 

sahte bir peygamber, yalandan da olsa elini uzatmadı bana, davet

etmedi beni cemaatine, kahpe bir melek kucak açmadı,

yılanlar bile aforoz ederlerdi beni sürülerinden, 

kulsuz bir tan-

rı kadar bir başıma kalırdım, şeyhi ve müridi olduğum mezhepler,

çarmıhlarda beni yaratırdı, gözlerimi veronikanın kanlı mendi-

line her sürdüğümde, pas-

lı bir hıçkılıkla, kurtlar gibi uluyordum hep, deliliğin ustası (olarak) kaldım,

hoyrat bir at senden bir titreyişlik ruh ister,

kılıç(lar) deliliğinde bir bakış ister,

ağzına kadar mezar yerlisi (olan) ben 

sığamıyorum janya

sığamıyorum evi yıkılasıca

mezarlara sığamıyorum ha!!!


alnında yazılı olan kader değil, ömrümün hikayesinin sonesidir, sesim acıyor, şöyle koca ve harab olmuş bir sesle

adını haykırmakla doyasıya rahatlatamadım yüreğimi, bembeyaz bulutlardan

bir oluk şiir sağıyorum kuşları için gözlerinin, keşke janya ihtişamlı inancını taşıyabilseydim, keşke kuzum

senden başka hiçbir dertle bozmasaydım tanıdı aklımın,

kedersizce seni omzuma alıp çarşı pazar dolaştırsay-

dım, nergiz ve nesrinlerin balkonlarında, ağzını dili-

min zindanı edebilseydim

ama tanrı ve zaman yanlış hatmedilmiş

ben medet haykırışı devrinin bir işareti,

savaşlarda mızrakların hedefi

başı top, gözü bilye, karnı deşik


buyur janya öldürebilirsin artık kendini!...


*janya, renas jiyan