Ana içeriğe atla

ümit yaşar oğuzcan | bir ayrılık gününde

 

bir ayrılık gününde


ne gariptir şu ayrılık günleri

bir dosttan da,  düşmandan da ayrılsan

nedense bir tuhaf oluyor insan


derin bir sızı giriyor içeri

son bir defa bakarken caddelere

dükkanlara, evlere, kahvelere


hatıra yüklü kervanlar geçiyor 

dolu dolu gözlerinin önünden 

bu son yadigar mı bir ayrılık gününden


ne unutulmaz zamanlar geçiyor

ağır ağır biz farkında değilken

gökler masmavi, yaprak yemyeşilken


sen istediğin kadar unutulmaz de 

bu son dakika, bu vakitsiz yağmur

unutulur, azizim unutulur


başka ne yapılır böyle bir günde 

kapanan bavul, çivilenen sandık

ve sonra kuru bir "allahaısmarladık"


*bir ayrılık gününde, ümit yaşar